افزایش قابل توجه هزینه کالاهای اساسی و مسکن، باعث شده خانوارهای ایرانی سرمایهگذاری کمتری در بخش «آموزش» داشته باشند. از سوی دیگر، افزایش نرخ بیکاران تحصیلکرده باعث شده که دیگر تحصیل و آموزش اولویت اصلی خانوار ایرانی نباشد. مطابق بررسیها، میزان مبلغی که دهک اول خانوارها (کم درآمد) از سال ۱۳۹۰ تا سال ۱۴۰۳ صرف آموزش کرده است، به میزان ۵۰ درصد به قیمت واقعی کاهش یافته، اما میزان این کاهش برای دهک دهم (پردرآمد) ۶ درصد بوده است. این موضوع نشان میدهد که خانوارهای کمدرآمد هزینههای آموزشی را با شدت بیشتری کاهش دادند تا بتوانند از پس تامین کالای خوراکی یا مسکن برآیند. در این شرایط، قطع اینترنت و غیرحضوری شدن کلاسها نیز باعث خواهد شد که خانوارهای کم درآمد از آموزش محروم شوند؛ اما خانوارهای پردرآمد به سمت جایگزین کردن آموزش با «معلم خصوصی» بروند. این تغییر شرایط باعث شده، عمده رتبههای برتر کنکور از دهکهای پردرآمد باشند.